Droga za tęczą...:)

 Jestem szalona...? - E, mało powiedziane... Jestem WARIATKĄ.!!!

Nie zgadniecie... 

ba.! sama bym nie zgadła... 

No bo gdzie mogę dotrzeć, zmierzając w stronę tęczy...?

Nikt nie wpadnie, że na... Szydłowiec ;D

i tak, rowerkiem, w godzinkę objechałam tam i z powrotem :)

W sumie pierwszy raz jechałam tamtędy... 

a już było po 20, powoli się ściemniało, ale ciągnęło mnie gdzieś...

gdzieś przed siebie... byle dalej... byle nie myśleć...

i tak, gdy dojechałam pod domki, tęcza się rozpłynęła...^^

niestety nie miałam ze sobą żadnego aparatu... :(

Ślę szczere podziękowanie dla Głodnej :)

Dziękuję ;* nie tylko za poniższe zdjęcie (tak, to poniżej jest jej autorstwa - radzę kliknąć) ale za całokształt...;) Za to, że Jesteś gdy tego potrzebuję, a sama siebie mam już dość... choć nie zawsze sobie zdaję z tego sprawę... że mimo czterdziestoczterokrotnego, w ciągu godziny, wzdychania i narzekania 'jakie to życie nie jest...' słuchasz mnie po raz czterdziesty piąty... za to, że pomimo wakacji znajdujesz dla mnie czas... 

Dziękuję :)

Dębowiec 2011

"...Makijaż, jak zawsze, by ślady łez zatrzeć - niech nie widzą, że płaczesz...

Powieki są po to, żeby nie patrzeć, jak odchodzisz na zawsze..."

Problem...

co robię? - wsiadam na rower... i jadę... przed siebie... nieznaną mi drogą... uciekam...od życia, ludzi, wyborów, związków, codzienności... próbuję...

da się tak? - nie, oczywiście... nie da się...

Co mam robić...? 

POMOCY !

Jestem sama...

Ale dlaczego?

Bo jestem z kimś...

Dlaczego?

Bo potrzebuję...

Czego?

Bliskości...

Dlaczego?

Bo boję się...

Czego?

Samotności...